۶ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «عکس» ثبت شده است

    • به عنوان راهنمای برتر در منطقه به آمریکا دعوت شدم

      به عنوان راهنمای برتر در منطقه به آمریکا دعوت شدم

      برنامه گوگل برای دیدار راهنمایان نقشه گوگل از سراسر جهان هر سال در آمریکا برگزار می شود. در این برنامه، 200 راهنمای برتر از 64 کشور سراسر جهان دعوت شده و ضمن دیدار و گردش در شهر، به یادگیری و تجربه اندوزی می‌پردازند.

    • برگزاری نمایشگاه عکس عاشورائی در بیروت

      نمایشگاه عکس در بیروتاستفاده از این مطلب صرفا با ذکر منبع و نام نویسنده مجاز است.

      نمایشگاه عکس عاشورایی دیشب در بیروت برگزار شد. نمایشگاه عکس دروب العشق (مسیرهای عشق) با حضور علمای شیعه و سنی و اساتید و هنرمندان لبنانی در سالن فرهنگیسخنرانی رایزن فرهنگی ایران هنری رسالات افتتاح شد. این نمایشگاه که با همت رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران و موسسه دانشجویان مسلمان جهان در بیروت برپا شده است با سخنرانی رایزن محترم جناب آقای دکتر محمد مهدی شریعتمدار و رئیس مرکز فرهنگی هنری رسالات و شهردار منطقه غبیری بیروت آغاز به کار کرد.

    • از اسارت در عید فرار کنید + عیدی

      کم کم داریم اسیر می شویم؛ اسیر تکنولوژی.
      هر روز افراد بیشتری اقدام به تهیه تلفن هوشمند می کنند و با نصب برنامه و عضو شدن در شبکه های اجتماعی مختلف، با دیگران در تماس بی وقفه قرار می گیرند. یاد زمانی که منتظر می شدیم تا یکی مسیج بزند به خیر! الان هر نیم دقیقه، یکی با وایبر جوک می فرستد، یا در گروه های واتساپ و تلگرام، خبر یا عکس یا مطلبی می فرستند. همه هم از ضعیف بودن باتری گوشی خود نالان هستند. لذا یا شارژرشان همراهشان است یا پاور بانک (باتری همراه) تهیه می کنند (این قضیه در لبنان که به شدت چشمگیر است). ما آنقدر اسیر شده ایم که باید به جوکهای لوس همه بخندیم، مطالب تکراری را بخوانیم، روزی چند مطلب را برای نمی دانم چند نفر بفرستیم تا آریایی بودن خودمان را زیر سوال نبرده باشیم یا به بدبختی دچار نشویم! متاسفانه هر شخصی که به تازگی به این فضا پا می گذارد فکر می کند مطلب یا جوک یا عکسی که به وی رسیده را بقیه تا به حال ندیده اند! لذا با اشتیاق آن را برای همه ارسال می کند. آنهایی که پنج شش سال است در این فضا هستند حتما از جوکها و مطالب تکراری که سالی چند بار به دستشان رسیده خسته شده اند.
      چه کنیم اسیر نباشیم؟

    • ما، گوگل، ماهیخوار

       

      آیا واقعا گوگل شرکتی خصوصی است که امنیت و اطلاعات خصوصی کاربرانش را حفظ می کند؟

      گوگل برخلاف تبلیغات و تصاویر جذاب از شرکت و سرورهایش، شرکتی است که همکاری گسترده ای با سازمانهای امنیتی و حتی تجاری بزرگ دارد. متاسفانه بعضی از هموطنان، سایتهای ایرانی را به چشم جاسوس و فضول و عامل وزارت اطلاعات ایران قلمداد می کنند اما شرکت گوگل را نوه ی حضرت مسیح و پاک ترین و مهربان ترین خدمتکار جهان می دانند! (یعنی بابای آدم ممکنه یه فلش 4 گیگ برای آدم نخره اما گوگول جان برای رضای خدا اومده 15 گیگ مجانی داده به شما! به علاوه ی هزار سرویس دیگر)

      حتی اگر به مدارک و مستندات توجهی نکنیم با کمی فکر می توان به این نتیجه رسید که گوگل برای رضای خدا و ما خدمات رسانی نمی کند. جمع آوری اطلاعات مختلف کاربران و تحلیل آنها اطلاعات ذی قیمتی به گوگل می دهد که برای آنها حاضر است هزینه های سرسام آوری هم بکند اما با وجود اعتماد بیجای کاربران چشم و گوش بسته، لازم نیست زحمت بکشد و به قول ضرب المثل ایرانی قدیمی: تا احمق در جهان هست ماهیخوار گرسنه نمی ماند.

      گوگل برای سرویس دادن به کاربرانش مجوزهای غیرمعقولی از آنها طلب می کند. واقعا عاقلانه است که برنامه ی کروم در گوشی شما برای نشان دادن سایتها، محل شما را شناسایی کند، صدا و مکالمات شما را ضبط کند، عکس و فیلم از شما و محل تهیه کند و از راه اینترنت گوشی یا حتی تماس موبایلی به شرکت بفرستد؟ کمی زیادی مشکوک نیست؟

      گوگل حتی به کاربرانش دروغ هم می گوید. صفحه اول جیمیل شماره اندازی می بینید که در حال زیاد شدن است و میزان ظرفیت حافظه را نشان می دهد. اما اگر اینترنت شما کند باشد عدد دیگری را می بینید که بعد از چند ثانیه تبدیل به 10000 و خورده ای می شود. یعنی هرکسی 2757 مگابایت فضا دارد. به نظر می رسد این فضا برای افرادی که حافظه ی بیشتری مصرف کنند زیاد می شود نه برای همه.

    • موبایلتان بدون اجازه ی شما عکس و فیلم می گیرد و ارسال می کند

      در گوشی های آندرویدی قبل از نصب هر برنامه می توان اجازه نامه های برنامه (permissions) را ملاحظه کرد. همین طور از قسمت مدیریت برنامه ها می توان اجازه نامه ی برنامه های از قبل نصب شده را مشاهده نمود.

      آپدیت جدید سرویس جستجوی گوگل توجهم را به خود جلب کرد: برنامه بدون اجازه ی شما عکس و فیلم ثبت خواهد کرد!

    • جاسوسی بدون اعمال شاقه!

      اعتقاد دارم امروزه جاسوسان هیچ مرزی برای دسترسی به اطلاعات افراد ندارند. سالها پیش یکی از دغدغه های سرویس های امنیتی پیدا کردن شماره ی موبایل یک نفر برای شنود آن بود. چرا که ممکن بود کسی با خطی دزدی یا ثبت نشده به مکالمه بپردازد. برای حل این مشکل برنامه های ارتباط اجتماعی مثل whatapp یا viber و امثال آن به بازار آمد که فقط کافی بود تا روی گوشی خود نصب کنید و تمام دفتر تلفن خود را در اختیار این سیستم قرار دهید. بدین وسیله به راحتی شخصی را که شماره اش به نام خودش نیست یا با مدارک جعلی ثبت کرده از روی دفتر تلفن دوستانش می توان پیدا کرد. اضافه بر آن اگر کسی فعالیت های اجتماعی یا سیاسی یا امنیتی اش با نام مستعار است، دیگر با وجود این برنامه نمی تواند هویت خود را مخفی کند. چرا که نزدیک ترین افراد مانند زن و بچه و برادر و خواهرش اسم او را در تلفن خودشان ذخیره و دو دستی تقدیم سرویس های امنیتی خارجی کرده اند.