۱۲ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «اینترنت» ثبت شده است

    • اینترنت خانگی در لبنان

      اینترنت خانگی در لبنان

      اگر بخواهید اینترنت adsl بگیرید باید خط تلفن داشته باشید. تقاضای خط تلفن تنها از طریق شرکت خصوصی ogero امکانپذیر است. مدارک معمول شامل شناسنامه و سند مالکیت یا اجاره است. برای خارجی ها هم کارت اقامت، به همراه سند مالکیت یا اجاره که باید به امضای شهرداری منطقه برسد‌.
      تعرفه ثبت نام قبلا بالای پنجاه دلار بود که اخیرا کاهش یافته و تنها هفت هزار لیره یعنی حدود 5 دلار از شما می گیرند.
      آبونمان ماهیانه ۹۰۰۰ لیره یعنی دقیقا ۶ دلار است. هزینه مکالمه با خط تلفن ثابت، دقیقه ای ۴۹ لیره است. (۷ صبح تا ۹ شب) و خارج این زمان، ۲۸ لیره می باشد. (حدودا ۲ دلار برای هر ساعت مکالمه در روز)
      هزینه تماس با تلفن های همراه در هر زمانی ۱۶۶ لیره بابت هر دقیقه می باشد. (بیش از ۶.۵ دلار در ساعت)
      اینترنت ای‌دی‌اس‌ال سرعتها و حجم و قیمت های متفاوتی دارد. ارزانترین سرویس، سرعت ۲ مگ است که ماهانه ۴۰ گیگابایت حجم دارد و قیمت آن ۱۶ دلار است. سرویس ۴مگ نامحدود، ۶۰ دلار است. سرویس بدون محدودیت سرعت یعنی بسته به سرعت سیم مسی و موارد مختلف تکنیکی، بابت ۵۰ گیگ در ماه، ۲۰ دلار هزینه دارد.
      مودم +ADSL2 با سیم تلفن معمولی سرعتی بین ۷ تا ۱۵ مگابیت در ثانیه برای دانلود، و 0.7 تا 1.2 مگابیت در ثانیه سرعت آپلود به شما می دهد. این مدل مودم شرکت با قیمت ۵۶ دلار به فروش می رسد.
      مودم‌های نسل جدید vdsl قادر هستند روی همان خط تلفن به شما سرعت ۱۵ تا ۷۰ مگابیت در ثانیه برای دانلود اطلاعات و ۵ تا ۱۰ مگابیت در ثانیه برای آپلود در اختیار شما قرار دهد. قیمت این نوع مودم در شرکت اوجیرو ۷۲ دلار است.

    • اینترنت، حق یا خدمت؟

      اینترنت، حق یا خدمت؟

      چند روزی است زمزمه حذف بسته های شبانه اینترنت به گوش می رسد و مردم اظهار نارضایتی می کنند. نگاهی داشته باشیم به مفهوم خدمات عمومی و سپس قیمت اینترنت کشورهای مختلف را هم ببینیم.

    • بزرگترین هک تاریخ لبنان

      بزرگترین هک تاریخ لبنان

      روزنامه الاخبار فاش کرد که در ماه های گذشته این کشور دچار بزرگترین سرقت اطلاعات شده که این عملیات حدودا دو هفته پیش کشف شده است.

    • لبنان شدنتان مبارک!

      لبنان شدنتان مبارک!

      این همه سال از لبنان و مسائل مختلف آن مطلب زدیم، هر کسی واکنشی داشت. یکی می گفت به شما چه از مشکلات لبنان می نویسید! خوب است یک لبنانی از مشکلات ایران بنویسد؟ چرا در لبنان دخالت می کنید؟ بروید از خواننده ها و طبیعت لبنان بنویسید!
      یکی می گفت چرا از لبنان می نویسید؟ از کجا پول می گیرید که لبنان را توی سر ما بزنید؟ ما اینهمه فقیر داریم!

    • سفرنامه آقای سینسیر مشهدی به لبنان - قسمت دوم

      سفرنامه زیر خاطرات یکی از جوانان هموطن است که به لبنان علاقه مند می شود. برای رفتن به لبنان زبان عربی خود را تقویت می کند و در نهایت به تنهایی سفر کرده و به لبنان سفر می کند. علاوه بر تجربه زیبای سفر، نگاه موشکافانه ایشان قابل تامل است. وی در یک سفر کوتاه نکات زیادی را متوجه شده و زندگی در لبنان را تا حدودی تجربه کرده است. در ادامه مطلب، قسمت دوم سفرنامه ایشان بدون دخل و تصرف آمده است.

    • دمی چند بودن در این پارسی...

      ایرانمدتی است ایران هستم و فرصت نوشتن پیدا نکردم. البته بیشتر دوست دارم نوشته هایم مربوط به لبنان باشد برای همین رغبتی به نوشتن نداشتم. خب خیلی از مواقع هم اینترنت نداشتم. از اینترنت نگویم که دلم خون است. اینترنت 2 مگ شرکت م.ن اکثر مواقع به اندازه مودم 56 کیلو هم جواب نمی دهد. جالب است سرعت سنج خود این شرکت، سرعت تبادل با سرورهای داخل ایران را 2 مگ و سرعت تبادل با سرورهای خارجی را 0/3 (سه دهم مگ) نشان می دهد. اما از مودم های 56 کیلوی قدیمی هم کندتر است! البته با قیمت 2 مگ! اکثر اوقات هم واقعا قطع است. هیچ چیزی لود نمی شود حتی صفحه سایت رهبری که از سریعترین سرعت لود در ایران برخوردار است. اینترنت موبایل هم به همین وضع؛ بسیار کند است و در تمام مدتی که در شهرهای مختلف ایران و نقاط مختلف تهران بودم شاید 20 درصد مواقع علامت 3g ظاهر شد که در اکثر مواقع الکی بود و تبادلی صورت نمی گرفت. بسته ده هزار تومانی یک گیگابایت روزانه و یک گیگابایت شبانه، تنها 70 مگا بایت به من خدمات رساند که عطایش را به لقایش بخشیدم و آنرا متوقف کردم.

    • از اسارت در عید فرار کنید + عیدی

      کم کم داریم اسیر می شویم؛ اسیر تکنولوژی.
      هر روز افراد بیشتری اقدام به تهیه تلفن هوشمند می کنند و با نصب برنامه و عضو شدن در شبکه های اجتماعی مختلف، با دیگران در تماس بی وقفه قرار می گیرند. یاد زمانی که منتظر می شدیم تا یکی مسیج بزند به خیر! الان هر نیم دقیقه، یکی با وایبر جوک می فرستد، یا در گروه های واتساپ و تلگرام، خبر یا عکس یا مطلبی می فرستند. همه هم از ضعیف بودن باتری گوشی خود نالان هستند. لذا یا شارژرشان همراهشان است یا پاور بانک (باتری همراه) تهیه می کنند (این قضیه در لبنان که به شدت چشمگیر است). ما آنقدر اسیر شده ایم که باید به جوکهای لوس همه بخندیم، مطالب تکراری را بخوانیم، روزی چند مطلب را برای نمی دانم چند نفر بفرستیم تا آریایی بودن خودمان را زیر سوال نبرده باشیم یا به بدبختی دچار نشویم! متاسفانه هر شخصی که به تازگی به این فضا پا می گذارد فکر می کند مطلب یا جوک یا عکسی که به وی رسیده را بقیه تا به حال ندیده اند! لذا با اشتیاق آن را برای همه ارسال می کند. آنهایی که پنج شش سال است در این فضا هستند حتما از جوکها و مطالب تکراری که سالی چند بار به دستشان رسیده خسته شده اند.
      چه کنیم اسیر نباشیم؟

    • رمضان در ایران اسلامی

      امسال فکر نمی کردم شرایط فراهم شود و به ایران بیایم. اما به واقع سلطان جود و سخا حضرت امام علی ابن موسی الرضا علیه آلاف التحیة و الثناء ما را طلبید و شکر خدا به ایران آمدم. سختی سفر با دو بچه کوچک کمتر از آنی بود که فکر می کردم. البته کم خوابی های قبل سفر و بعد از سفر، بخصوص به خاطر شرایط ماه رمضان و کم بودن فرصت افطار تا سحر، کمی مرا تحت فشار قرار داده است.

      هرچند فامیلهای نزدیک و چند دوست خیلی صمیمی ام در جریان آمدنم قرار گرفته اند اما بسیاری از دوستان دیگر هستند که هنوز بی خبرند. دوستان زیادی از قبل سفارش کرده بودند اگر ایران آمدم سراغشان بروم. آنقدر لطف دوستان زیاد است و فرصت من محدود که شرمنده بسیاری از عزیزان خواهم شد. امیدوارم از اینکه عمده وقت خود را با خانواده و والدین عزیزم هستم و فرصت دیدار همه عزیزان را نخواهم داشت ناراحت نشوند.

    • لبنان یا تهران؟ مساله این است

      یه موقع هایی اینقدر سختی و فشار تو کشور غریب آدمو اذیت میکنه که با خودش میگه اصلا برا چی اومدی اینجا. البته لبنان برای من خیلی هم غربت نیست اما در هر حال وقتی قانون اون کشور آدم رو شهروند عادی محسوب نکنه و بیمه و خدمات نداشته باشه ولی مجبور باشه کل مالیاتها و پرداختها رو مثل بقیه (حتی بیشتر) انجام بده، خب خیلی زور میاد به آدم.

      بارها با خودم فکر کردم برای چی باید لبنان رو به ایران ترجیح بدم. اگه از اهداف معنوی و بلند مدت و شخصی چشم پوشی کنم و مانند یک جوان عادی نگاه کنم و مزایا و معایب زندگی در لبنان رو در کفه ترازو بگذارم، قطعا باید بلند شم برگردم ایران؛ شک نکنید.

      خیلی از جوانهای ایرانی که از اوضاع ایران راضی نیستند، شاید معیارهای زیر رو در نظر داشته باشند:

    • رمضان در ایران با اصحاب کهف

      چند روزی است به ایران آمده ام و بعد از زدودن خستگی سفر، چند بار برای خرید به مغازه رفتم. احساس کردم از اصحاب کهف هستم! آخر وقتی یک چیپس دو برابر شده یا یک کیلو سیب زمینی به قیمت ۵۰۰۰ تومان فروش میره (تقریبا دو برابر لبنان) یا پسرک گل فروش که حاضر بود دسته گل مریم خود را به قیمت خرید به من بفروشد و ده هزار تومن طلب می کرد، همه ی اینها مرا تبدیل کرده به موجودی بخیل و خسیس! بله دیگر دست و دل آدم می لرزد برای خریدن یک بستنی یا کیک! هرچند اگر به درامد دلاری حساب کنیم، حتما از خارج ارزانتر است، اما به درآمد یک کارمند یا معلم که در این مدت تغییری نکرده، همه چیز گران شده است. امیدوارم رییس جمهور جدید سیاستهای اقتصادی مناسب تری داشته باشد و خدا هم به مردم صبر و برکت دهد. چرا که فکر نکنم حتی اگر بهااااار بیاید چیزی ارزان شود!!! (چشمک)
      کمی هم بنالم از وضع اینترنت. سیستم مدیریت سایت اصلی ام که باز نمی شود. ایمیل سایت هم همینطور. برای همین ایمیل سایت را فعلا به چاپار تغییر دادم (
      قسمت تماس با نویسنده وبلاگ). هرچند قیمت اینترنت در ایران بسیار ارزانتر است اما سرعت را دیگر ننالم!
      در هر حال از اینکه در ایران هستم بسیار خوشحالم و پیشرفت ها و تغییرات مثبت را شاید بهتر از دیگران درک می کنم و لذت می برم. قدر مملکت را بدانیم و برای پیشرفت هرچه بیشتر آن تلاش کنیم.
      هیچ جا ایران نمی شود.
      ماه مبارک رمضان برای همه شما سرشار از توفیقات معنوی و سلامت روحی باشد.