۱

اوضاع لبنان به چه سویی می رود؟

اقتصاد و تجارت سیاست اخبار

اوضاع لبنان به چه سویی می رود؟

امروز با هیجان و استرس به شهر رفتم. راه ها باز بود. سر چهار راه های اصلی ارتش و پلیس و سازمان اطلاعات ایستاده بودند. برخی خرابکارها تابلوهای تبلیغاتی را تخریب کرده بودند و آتش زده بودند. اما تظاهرات کنندگان در میدان صور تظاهرات آرام داشتند و چیزی را خراب نکرده بودند. همیشه عده ای هستند که عامدانه یا نادانسته با رفتارهای خرابکارانه، به آبروی حرکت های انقلابی و تظاهرات مردمی لطمه می زنند.
شهرداری مشغول جارو و تمیز کردن شهر بود. مدرسه ها تعطیل است و مردم کمی در خیابانها هستند. به جهت قطع بودن راه های ارتباطی اصلی بین شهرها، ذخیره مواد غذایی و میوه و سبزی کم کم کاهش یافته و قیمت آن بالا رفته است. مثلا سبزیجات در بیروت با دوبرابر قیمت به فروش می رسد. نیاز به بنزین و مواد سوختی و آرد هست تا ذخیره های محلی تمام نشود. رئیس اتحادیه تانکرداران خواسته تا عبور و مرور تانکرهای بنزین را تسهیل کنند.
با همکاران و دوستان که حرف می زنم همه معتقدند حرکت اعتراضی مردم خودجوش و برخواسته از مطالبات به حق و ناشی از فشار اقتصادی بر زندگی بوده اما نگرانند در مرحله بعد، حرکتی که رهبر ندارد، به بیراهه کشیده شود و درگیری داخلی رخ دهد. چون هر قسمتی از مردم، یکی را عامل مشکلات می دانند و قسمتی دیگر از وی حمایت می کنند و او را عامل مشکل نمی دانند.
سفارتهای خارجی هم شروع کرده اند به موش دواندن. از توزیع پول و غذا گرفته تا نصب تقویت آنتن و اینترنت در محل تظاهرات! خبرهایی می رسد که ظاهرا می خواهند اعتراضات را از وسط شهر بیروت که در مقابل ساختمانهای دولتی است، به سمت قصر ریاست جمهوری بکشانند و او را عامل مشکلات معرفی کرده و ساقط کنند. برای همین است که امروز تدابیر امنیتی شدیدی اتخاذ شده و راه های منتهی به قصر بسته شده. همیشه اعتراضات در مقابل سرای حکومتی یعنی مقر نخست وزیر رخ می داد، اینکه رییس جمهور هدف قرار بگیرد نشان از نقشه های خارجی دارد. در لبنان رییس جمهور قدرت اجرایی چندانی ندارد و شخصیتها و جریانهای همسو با آمریکا مثل سمیر جعجع و حزب قوات اللبنانیه برای برنامه های خودشان، به وی حمله می کنند.
خبرهای غیر رسمی حاکی از این است که حزب الله به رییس جمهور اطمینان داده بشدت از وی دفاع خواهد کرد و اجازه نمی دهد وی را ساقط کنند.
کمی پیش متنی منتشر شد که نقشه های برخی سفارتهای خارجی برای به آشوب کشیدن کشور را نشان می دهد. قرار است پس از برنامه اصلاحات نخست وزیر، با آن مخالفت شود و مردم به عصیان مدنی دست زده و با وارد شدن مزدوران سفارت (آمریکا) بین جمعیت، به مردم تیراندازی شود و آن را گردن حرکت امل بیندازند. سپس به بهانه اینکه حزب الله موید تظاهرات نیست شیعیان را تحریک کرده و خواستار خلع سلاح حزب الله شوند. تصاویر سید حسن نصرالله را در ضاحیه و مناطق مختلف پایین بکشند و بچه های حزب اللهی را دستگیر کنند. در مناطق مسیحی درگیری و دو دستگی راه بیاندازند. به نظامیان حمله کنند، شبکه تلفن را دچار اختلال نموده و نانوایی ها را به آتش بکشند.
اما کور خوانده اند و ناخواسته، سید حسن نصرالله را به رهبر تمامی لبنانی ها تبدیل خواهند کرد. چون هیچ شخصیت دولتی و غیر دولتی و مردمی نیست که به اندازه وی مورد قبول باشد. مردمی هم که برای مقاومت خون دادند، با پول و با تحریک خارجی، خط خود را رها نخواهند کرد. والله خیر الماکرین

 

نظرات (۱)

    • پاسخ:

      قطعا نمی شود همه را فاسد دانست. هر کسی در حیطه خود توان محدودی برای فساد دارد و همه اندازه هم فساد نکرده اند. خیلی ها مثل سید حن نصرالله که برخی مسیحیان تندرو آنها را هم فاسد خطاب می کنند اساسا دسترسی به بودجه دولتی نداشته و نه قصر و یخت (قایق تفریحی چند میلیون دلاری) و نه ملک و املاکی دارند. این شعار کاملا غیر حقوقی و ناعادلانه است.
      الغای طائفیه سیاسی از خواسته های همیشگی امام موسی صدر بوده و فرموده الطوائف نعمة والطائفیة نقمة.

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی